Ik Ben… Alinde

“Ik was altijd al gefascineerd door de kerk. Ik ben misschien niet gelovig, maar dat betekent niet dat ik niet naar de kerk zou willen gaan. Voor mij is de kerk namelijk een plek van bezinning, een plek waar je samen kan komen. Het heeft een soort magie over zich. Ik vind het daarom jammer dat een groot deel van onze generatie niet meer naar de kerk gaat. Wel zijn we allemaal extreem bezig met die zoektocht naar betekenis, naar een moment van rust en reflectie.”

“Daar wilde ik als theatermaker een antwoord op bieden. Met een paar mensen heb ik het initiatief ‘Vloeken in de Kerk’ opgezet: een serie theatrale diensten waarbinnen wij bepaalde rituelen en gebruiken van de kerk gebruiken om maatschappelijke thema’s bij de lurven te pakken en helemaal uit te melken. Tijdens die diensten wordt dus nooit een bepaalde leer verkondigd, maar worden de mensen in het publiek aan het denken gezet door persoonlijke dingen met ze te delen, ze mee te nemen en ze aan te spreken. Waar je normaal gesproken meteen je mening klaar hebt, er verder niet over nadenkt, en het op Facebook knalt, dwingen wij je om er dieper op in te gaan en het vanuit compleet nieuwe invalshoeken te bekijken. En het werkt! De diensten weten echt een gemeenschapsgevoel op te wekken en bieden daarmee ook een nieuwe, hedendaagse plek voor bezinning. Regelmatig komen mensen achteraf naar mij toe om me te vertellen hoe sterk de dienst ze heeft geraakt en daar ben ik dan altijd heel erg trots op. Dan weet ik dat de diensten hun doel hebben bereikt. ”

“De naam ‘Vloeken in de Kerk’ is overigens een gedachtespinsel van mij. Het leek mij een mooie en grappige knipoog. Het betekent dat je dingen op een andere manier doet. Anders dan anders. Bij ons weet je nooit precies wat je moet verwachten en dat is op een zekere manier vloekend. Daarnaast betekent het ook dat we dingen op scherp zetten en niet bang zijn om ergens tegenaan te schoppen.”

“Uiteindelijk is ‘Vloeken in de Kerk’ niet alleen de naam van het collectief dat ik heb opgericht, het is ook hoe ikzelf in het leven sta: ik doe dingen graag op een andere manier. Ik neem de dingen niet zo snel als vanzelfsprekend aan. Dat zie ik als vloeken in de kerk: dat ik niet automatisch de kerk in loop en doe wat van mij verwacht wordt. Ik wil eerst even rondkijken en mijzelf afvragen wat er gebeurt en waarom dat gebeurt. Dan pas kijk ik wat ik er zelf mee ga doen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *