Ik Ben… Sophie

“Mijn naam is Sophie Borgers en ik ben 27 jaar. Ik heb journalistiek en genderstudies gestudeerd. Op dit moment werk ik als jonge ambtenaar bij een gemeente. In mijn werk heb ik altijd oog voor de mens: vanuit mijn eigen identiteit, kracht en kwetsbaarheid wil ik mensen helpen om hun eigen zijn en kunnen te versterken. Om mensen echt te kunnen helpen moet je open en onbevooroordeeld zijn. Grijs dus. Dat is soms enorm moeilijk, ik merk hoe ook ik jarenlang ben beïnvloed door de zwart-witgedachten die we dagelijks in de media en in ons leven tegenkomen.”

“Het vluchtelingendebat is een uitvergroting van deze zwart-witgedachten en de gevolgen ervan vind ik onverteerbaar. Ook als ambtenaar heb ik het debat nu meegemaakt. Een gemeentehuis als een afgesloten fort tijdens een informatieavond: het is absurd om te zien hoeveel macht de extreme mening tegenwoordig heeft en hoe afwezig de genuanceerden zijn. De lokale democratie staat onder druk door deze ‘vrijheid’ om je mening op een gewelddadige manier kenbaar te maken.”

“Grijs is voor mij de enige weg. Soms heb je zwart of wit nodig om mensen wakker te schudden, maar in grijs ligt altijd de oplossing en de enige weg naar een menselijke maatschappij. Met mijn achtergrond in genderstudies ben ik me als geen ander van bewust dat je identiteit per definitie grijs is. Niemand past in de hokjes die we hebben verzonnen, met het labelen van mensen en groepen ontnemen we ze de kans om zichzelf te zijn. Zwart en wit gaat over angst. Angst om je eigen identiteit te verliezen, met als resultaat dat je die van anderen gaan bevechten of ontkennen.”

“Voor mij is ‘Dare to be Grey’ een levensmotto dat me helpt om écht naar mensen te luisteren, om te relativeren en om te motiveren. Ik hoop dat de stem van grijs de komende tijd zal groeien en dat we zullen zien dat de extreme mening slechts een uitzondering is die zichtbaar is geworden door het gebrek aan tegengas.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *